Kasese 2018 - 2025

April 2018:
Nieuwsgierig hoe het een en ander is verlopen na ons vorig bezoek, vertrok er weer een delegatie naar Oeganda. Vier man sterk deze keer. De bouwers waren hard bezig met de laatste dingen aan de staffquarters, maar helaas konden we hier nog niet slapen. Dit betekende wel, dat we bij onze projectleider moesten overnachten en dus elke dag minstens een uur naar de kliniek moeten rijden. Nu is dat daar niet zo erg, want er valt zoveel te zien onderweg en je moet ook niet gek opkijken als de olifanten naast de weg staan te eten.


In de kliniek zelf komen veel zwangeren voor de zwangerschapscontrole en ook zien we meer bevallingen. Deze week is er ook een contract afgesloten voor de bouw van de mothers place. Een plek waar de vrouwen voor de bevalling al kunnen verblijven, zodat ze dichtbij zijn wanneer de bevalling begint. We hebben ook medisch materiaal gekocht, oa een brancard. Nu is het zo, dat de as moeder soms nog een eind moet lopen als ze al weeën heeft en kondigt het kindje zich langs de kant van de weg aan. Nu kunnen ze de as moeder naar de kliniek dragen. Wij hadden deze week het geluk, dat we weer getuige mochten zijn van de geboorte van het vierde kindje van een mevrouw, maar wel haar eerste zoon


Deze week hebben we ook het contract getekend voor de bouw van de mothers place. En de daden werden bij het woord gevoegd en er werd gelijk begonnen met de fundering.




De traditie in Oeganda is, om bij het uitzetten van de fundering een geit binnen deze kaders te slachten. Dit zou geluk brengen voor het gebouw en de bewoners. Mukaka schonk ons een geit, die onder onze toeziende,leden ogen de hals werd doorgesneden ( bloed wordt allemaal opgevangen, want is zeer voedzaam !) en geslacht. Dit tot grote vreugde van de o.a. de bouwers, waar vanavond weer eens vlees op het menu staat. Wij sloegen deze maal over en brachten ons weer in gereedheid voor de thuisreis.



Januari 2019:
Kasese, Kishololo:
In januari 2019 hebben Mariette , Anneke en Annelot (dochter van Anneke)een bezoek gebracht aan Oeganda. Altijd spannend hoe het met de voortgang van het project gaat. Allereerst benieuwd of we in de personeelsverblijven konden slapen. Dat zou veel heen en weer gerij besparen. En ja hoor alles zag er keurig uit. Ook fijn voor het personeel dat het verblijf nu in orde is Toilet en douche gebouw zag er ook keurig uit. (douchen nu nog met een zak water verwarmd door de zon De kliniek zag er goed onderhouden uit. Het was schoon en netjes. Wat jammer was, dat er weer nieuw personeel was. Er zijn nu 2 net afgestudeerde midwife’s en 1 routinier. Wij mochten bij een bevalling zijn en zagen dat er zorgvuldig en deskundig gewerkt werd. Alle vertrouwen in dit team. Glades (de vrouw van Elijah ) is nu met zwangerschaps verlof en komt in maart het team versterken.


Tijdens een meeting met het team hebben we ook verwachtingen naar elkaar uitgesproken. Ook met de staff besproken dat de salarissen wel eens later kunnen worden uitbetaald omdat het rendement van de tuinen nog niet toereikend is om het personeel te betalen Er was weinig actie bij de bouw van de mothersplace. De aannemer vertelde dat dit te maken heeft met de feestdagen en dat er veel bouwers naar hun familie gaan. De belofte is gedaan dat de mothersplace eind maart klaar is. Verder met de aannemer afspraken gemaakt omtrent de latrines bij de mothersplace.
Samen met de voorzitter van de vrouwengroep en een midwife hebben we home visits gedaan. Informatie gegeven aan de zwangere vrouwen en verteld over de mogelijkheden in de kliniek.
Verder afspraken gemaakt over het plaatsen van zonnepanelen op de staff quarters en een extra paneel op de kliniek omdat daar bij bevallingen in de nacht de stroom nog wel eens op is. Gordijnen voor de staffquarters laten maken.
De vrouwengroep bracht ons ook een bezoek . Sterke vrouwen die met de toekomst bezig zijn. Ze zingen ons ook altijd toe. Ontroerend.







Dit keer hadden we voetbal schoenen en shirts mee voor het plaatselijke elftal. Dit werd met veel enthousiasme in ontvangst genomen. En natuurlijk waren we hun gasten bij de eerst volgende voetbal wedstrijd.

Wachten tot de wedstrijd begon

De jongste dochter Jorien van Elijah en Glades werd ook gedoopt.
Na de kerkdienst is de belangstelling weer groot. De kinderen dachten dat we weer tennisballen mee hadden maar helaas,……… volgende keer misschien ???
Onze maaltijden werden dagelijks met grote zorg bereid.
Onze Kok David met zijn hulp.

We keerden weer met een voldaan gevoel huiswaarts. Trots op hoe alles eruit zag. Trots op onze vrienden in Oeganda die hun best doen om er een succes van te maken. Maar ook wetend dat in Afrika zaken nou eenmaal anders gaan. Dat we moeten bijsturen, soms ogen moeten openen en ook wel pittige gesprekken moeten voeren. Maar we hebben alle vertrouwen dat het helemaal goed komt.


De ‘mother’s place in aanbouw

2020

In maart 2020 is er weer een delegatie naar Oeganda geweest. Het is altijd spannend om te zien hoe het met de voortgang van het project gaat. En nu in het bijzonder, doordat de aannemer van het project gestopt is met bouwen. En omdat we vorig jaar maar 1 keer naar Oeganda zijn geweest door de Ebola, moesten we deze keer wel het een en ander gaan rechtzetten. Op het moment van Oeganda binnen komen, heerste de angst voor Corona besmetting al. Maar Het Covid-19 virus was nog niet in het land. Al na een aantal dagen bleek, dat de regering de grenzen wilde dichtgooien om dit virus buiten de grenzen te houden. We hebben de eerste dagen goede besprekingen gehad en koppen met spijkers geslagen Zo hebben we een andere aannemer bereid gevonden om het gebouw van de ‘mothers place’ af te bouwen en hebben hier goede afspreken over gemaakt. Met de loodgieter, die de kliniek gebouwd heeft, afspraken gemaakt om dakgoten en een watertank te plaatsen op de staffquarters.
Gumbus, een eerdere chauffeur, die ons ook nog geld verschuldigd is, heeft via zijn vader ons land aangeboden, wat we kunnen verkopen We hebben gesproken met de medische staf van de district regering. De kliniek mag open, mits we voor schorten, handschoenen en mondkapjes zorgen. Helaas is de kliniek niet open gegaan, omdat kort daarop de Lock down in Oeganda in ging ivm Covid-19. Ook hebben we de opdracht gegeven om ons ‘brommerpark’ uit te breiden met een aantal brommers, omdat dit voor vaste inkomen zorgt voor de betaling van het personeel. Helaas zijn de tuinen door de regering in beslag genomen, omdat de eigenaren hier niet legitiem mee omgingen. Er komt een nieuwe verdeling van de hectares. We hopen hier ook voor in aanmerking te komen. Afwachten maar. Ook hebben we besloten om Elijah een universitaire opleiding te laten volgen als medisch administrator. Hiermee kan hij de leiding professioneel gaan nemen over de kliniek. We hebben een administrator nodig om onze registratie van de kliniek te kunnen verlengen.
Mariëtte heeft het geluk gehad om bij de geboorte te mogen zijn van het derde kindje van Elijah en Gladys. Via een keizersnede werd een flinke jongen geboren en hij gaat Bob heten.

De laatste dagen stonden voor ons in het teken van een terugvlucht te kunnen bemachtigen om naar huis te kunnen. Naar Nederland, die al in een Lock down zit. Uiteindelijk is het ons gelukt, dankzij hulp uit Nederland om via Dubai te kunnen terugvliegen naar huis. We gingen naar huis met het gevoel, dat we goede afspraken met diverse mensen hebben gemaakt. Helaas ging de dag na ons vertrek ook Oeganda in Lock down. Helaas zitten de grens regio’s nog steeds hierin, en is er tot de dag van vandaag niets gebeurd met de gemaakte afspraken.
Helaas is het Corona virus ook tot in Oeganda doorgedrongen en zijn er daar ook mensen aan dit virus overleden. De mensen in de dorpen worden geacht om thuis te blijven en hun eten te vinden rondom het huis. Diverse keren hebben we Elijah en zijn gezin geld via de telefoon gestuurd om te kunnen overleven. Hij mag niet naar de bank om de mensen te kunnen betalen. De meeste mensen die daar doodgaan, gaan niet dood aan de Corona, maar van de honger.
Het Berbee team, voor de Corona

Voor Corona

2021

Het jaar 2021 gaat de boeken van de stichting in, als één met de minste activiteiten. Wegens alle beperkingen rondom Covid-19 hebben we weinig activiteiten kunnen organiseren en stond heel veel op een laag pitje. Daar Elijah en zijn vrouw (vroedvrouw van de kliniek) wat inkomen betreft, nog afhankelijk is van de kliniek en stichting Een Betere Start, is er regelmatig geld naar het gezin om voedsel te kunnen kopen en de huur van het huis te kunnen betalen. Inkomsten vanuit Oeganda voor de kliniek waren er niet. De boda boda’s zijn verplicht stil te staan. Dit levert ons normaal per maand een paar maandsalarissen op, maar dat viel nu helemaal weg. De container, die we ooit verscheept hebben met spullen naar Oeganda, hebben we verhuurd en werd gebruikt als een winkeltje vlakbij de grens met Congo. Helaas is deze na hevige regenval weggespoeld door modderstromen, wat ook tientallen mensen het leven gekost heeft. Voor ons betekent dit, dat daar ook geen inkomsten meer te genereren valt, maar veel erger is het voor de geliefden van de omgekomen mensen. Wel hebben we 6 nieuwe boda boda’s gekocht, die door de regering met korting werden aangeboden. Helaas staan ze nog stil, maar hopelijk mogen ze in 2022 snel gaan rijden.
De kliniek is nog steeds gesloten en de bouw van de Mothers Place ligt stil. Het geld wat hiervoor gereserveerd is, staat op de bank in Oeganda. Helaas kunnen we hier niet bij komen, omdat het verboden is tussen de districten te reizen. De kliniek is dan wel niet in gebruik, maar het terrein en de gebouwen worden wel bewaakt door een bewaker. Helaas heeft de vrouw van deze man Covid gekregen en is hieraan overleden. Geld voor een begrafenis in een anoniem graf van het ziekenhuis had deze man niet. Normaliter worden de kosten van een begrafenis bijeen gebracht door de dorpsgemeenschap, die de hele dag hier ook aanwezig is. Door de Lock down kon niemand komen en ook niets doneren. De stichting heeft hem geld gegeven om zijn vrouw te kunnen begraven. Zijn 5 kinderen haalde hij naar de kliniek om deze nu zelf te verzorgen. Maar wat een rampspoed ! Twee van zijn kinderen zijn getroffen door de bliksem en ter plaatse overleden. De Stichting heeft de begrafenis van deze kinderen betaald, welke later door de broer van de bewaker is terugbetaald. De vrouw van Elijah, Gladys is helaas ook getroffen door Covid-19. Omdat zij wegens haar beroep 1 keer ingeënt was, is dit haar redding geweest. Ze heeft wel langere tijd in het ziekenhuis gelegen en afhankelijk geweest van zuurstof. Op dit moment is ze herstellende, is er long covid vastgesteld. Hopelijk zal zij volledig herstellen, maar het zal de tijd nodig hebben.

2022

Het jaar 2022 begon hetzelfde als het jaar daarvoor. Terwijl in Nederland het leven weer een beetje op gang kwam, bleef het rondom de kliniek stil. De Lock Down, duurde daar voort tot en met de zomer. Omdat het dorp in het grensgebied lag, bleef het langer in Lock Down, om zo ook controle te houden wat er vanuit Congo binnenkwam. De kliniek is nog steeds gesloten en de bouw van de Mothers Place ligt stil. Het geld wat hiervoor gereserveerd is, staat op de bank in Oeganda.
Na de zomer zijn er plannen gemaakt om met een delegatie weer af te reizen naar Oeganda. Nadat de eerste reis op Schiphol strandde, konden we eind oktober met 4 man afreizen naar Entebbe.
Het was goed om iedereen weer te zien. Covid heeft ze long in isolatie gehouden, maar er waren weinig sterfgevallen te melden. Wel heeft de oorlog in Oekraïne ontzettend veel impact op het leven hier. Oekraïne is de graanschuur van Afrika en dat staan nu stil. Het voedsel is veel duurder geworden, en niet alleen het voedsel, maar ook de benzine en bouwmaterialen. We hebben met de aannemer een nieuw contract getekend, waarbij de prijzen moesten worden aangepast. Gelukkig hebben we nog genoeg financiële middelen om dit op te vangen. De boda’s staan op dit moment stil, omdat de drivers ons niet de gevraagde huur willen betalen. Na met hen gesproken te hebben, ontdek je dat je toch weer met een Nederlands bril op naar de situatie kijkt. In Nederland is alles duurder geworden door de duurdere benzine. Hogere tansportkosten worden doorberekend aan de consument. De benzine in Oeganda was bijna net zo duur als in Nederland, maar i.p.v. hogere prijzen te vragen voor het vervoer, moesten ze juist zakken in de prijs. Mensen hebben op dit moment veel minder te besteden, dus nemen ze benenwagen i.p.v. de brommer. Als de drivers niet zakken in prijs, ondanks de hogere benzinekosten, wordt er helemaal geen gebruik gemaakt van de brommers. Afgesproken om de huurprijs te laten zakken, maar zodra de situatie weer genormaliseerd is, de prijs ook weer te normaliseren. Ook hebben we contact gezocht met de districtsregering om te bespreken dat de salarissen van de medische staf door hen betaald kan worden, na hun belofte van 2013. We hebben weer eens goed gevoeld wat ons doel was van dit project en ons vooral te gaan richten op de bouw en accommodatie van het terrein. Bij vertrek begon de regentijd al.

2023

Na ons bezoek eind 2022 hebben we goede afspraken gemaakt met Elijah, aannemer en na ons bezoek ook met het hoofd van de district regering. Hij heeft beloofd dat hij de medische staf gaat betalen, alleen komt dit pas de aankomende jaren op de financiële begroting. Tot die tijd stuurt hij wel verloskundigen naar de kliniek, die we gedeeltelijk moeten gaan betalen. Helaas bleef het na ons bezoek heel veel regenen, wat resulteerde in flinke modderstromen in het dorp. Er zijn veel huizen weggespoeld, wat dodelijke slachtoffers veroorzaakte. De brug, de toegang naar het dorp, is ook weggespoeld, wat het dorp onbereikbaar maakt voor auto’s. Gelukkig bleef de kliniek gespaard. Veel mensen hebben tijdens dit noodweer, wat maanden heeft aangehouden, in de kerk gebivakkeerd. Onze hulp werd gevraagd of wij de dames en meisjes konden voorzien van hygiëne kits voor hun menstruatie. Aan dit verzoek hebben we voldaan en de mensen soms van voedsel voorzien. De aannemer had ons beloofd om na ons vertrek te gaan beginnen maar heeft het materiaal niet naar de kliniek kunnen brengen. Hij heeft het in het laatste dorpje voor de brug de spullen uitgeladen. Deze hebben daar maanden gelegen en is later in het jaar allemaal door de mensen, kilometers lopend, met de hand naar de kliniek gebracht. Helaas is de aannemer dit jaar niet gestart met de afmaken van de ‘mothers place’.
De kliniek is dus wel in april open gegaan en na wat aanloop problemen, weten de a.s. moeders de kliniek weer te vinden en bevallen zij onder deskundige begeleiding.
De brommers rijden ook weer, hetzij tegen een hele lage prijs voor ons. De Wereld Health Organisation heeft ons al een tijdje in het vizier en heeft de kliniek voorzien van een tv scherm, waarop de moeders uitleg krijgen over hygiëne en het voorkomen van besmettelijke ziektes. Nu willen ze 20 brommers huren voor 1 jaar met verlenging naar 3 jaar om onderzoek te doen naar het uitbreken van epidemieën in het grensgebied. Wij bezitten zelf 13 brommers en we hebben er 7 bij geleend. Nadat ze allen zijn voorzien van een rijbewijs, life jackets, helmen en speciale schoenen en nadat de brommers allemaal zijn nagekeken, konden ze de weg op met de mensen van de WHO. Echter de week ervoor vond er een bloedige aanval op een kostschool in de meest dichtbij gelegen stad door een IS beweging uit Congo. De WHO stopte onmiddellijk het onderzoek, want ze willen wel veiligheid voor hun mensen. Gelukkig besloten ze een maand later toch de brommers te huren en in een ander gebied onderzoek te gaan doen.

2024

Helaas zijn we dit jaar niet in de gelegenheid geweest om naar Oeganda af te reizen. Dus geen 'live' verslag maar alles gaat gewoon door!